Friday, December 7, 2012

Eerste semester in Cambridge: hinc lucem et pocula sacra?


Wat heb ik het hele semester in hemelsnaam uitgevoerd? Zeer goede vraag, aangezien die kneuzen hier niet kwijt wilden wat de bedoeling was tot de eerste week van november. Ik heb Hammurabi grotendeels vertaald. Ik heb een aardappelveld verkend. En een begraafplaats. Productief? Nou zo voelt het niet. Vakantie? Ik denk paniek.

Cambridge voldoet aan alle stereotypen. Traditioneel, ouderwets. Iedereen studeert hard, gaat nauwelijks uit. Duur. Heel duur. Tegelijkertijd, toch ook heerlijk. Iedereen heeft passie voor z'n vak, iedereen is lief. 

Bureau in de laatste week...
Brunch.
Kerstdiner, voor de afwisseling.
Meer brunch.

For the Durham University Happiness Society we used to make a Happy List every year, to brighten up November a little (or in Cambridge: week 5). I will start with the ‘bad’, for some contrast. Or, lets’ not call it ‘bad’, lets’ call it ‘challenging’.

---

The Cambridge University Library of Doom.

The non-existent cycling roads. The shit roads in general. The lack of traffic lights for cyclists. The difficulty of crossing streets safely. The absence of bicycle CCTV, guarded shelters, sheds. The fact that they do not seem to use bicycle racks, anywhere. Anything related to cycling in Cambridge.

Everything costs unreasonable amounts of money, which, even if I had it, I would much rather spent on Palestinian refugees, happy chicken, or even simply fair-trade coffee. 

PhD applications.

And this:

---

Onwards to some of the fluffy, cuddly, happy things. 

---
Chilling in The Grove. The one place where you may some times find a graduate awake beyond midnight. 

Also: watching Cambridge undergrads panic in the library on Saturday nights at 1am. 

The discovery of heart-shaped dish-washing sponges.

Finding your house-mate left biscuits in the kitchen. Or, making you a pancake when you enter the kitchen. And house-mates who actually drink - and share - decent coffee. 

Cheating the laundry machine out of a free washing token. And a free drying token.

Huntingdon Road Football Fellowship. Still not as popular as Gilesgate Amateur Football Fellowship, but we have 'till June to sort it out.

Ancient Literature Society. Yes.

Free Turkish lessons.

... and yes, brunch.
---

The exciting life of a graduate student. Summarised into complaining about the internet connection, and looking forward to the next brunch.

Monday, November 19, 2012

S.O.G.


De laatste tijd heb ik vooral studieontwijkend gedrag vertoond. Nu ik dus ook echt veel werk te doen heb. Zo gaat dat nou eenmaal. Zie hierboven wat experimentele literatuur: de Saga zegt over Sigurd 'he was girt with this sword Gram, which same was seven spans long'. Dus even uitproberen.


Guy Fawkes Day hier was en veel groter evenement dan in Durham (duizenden toeschouwers), maar minder indrukwekkend naar mijn mening. In Durham stond je daar dan met z'n allen op een veldje geperst met toepasselijke muziek en lichtshow; voelbare gezelligheid. Hoewel, dit was wel de eerste keer dat ik ook echt een Bonfire heb gezien op Bonfire Night. We hebben de avond afgesloten in de MCR met V for Vendetta, een film over Guy Fawkes. Het was fijn om voor het eerst in een paar weken met z'n allen in de MCR te chillen. Want normaal gezien heeft iedereen het te druk met huiswerk. Oh Cambridge.


Omdat ik de hele week al genoeg slaap (ahem) ben ik ook nog even met de Amerikanen de verkiezingsuitslag gaan kijken. Dit is één van de dingen van m'n 'Cambridge verlanglijstje'. Ik dacht, als die verkiezingen iemand in Europa wat interesseert, dan zijn het de Amerikanen in Cambridge wel. Dat is toch een onmisbare culturele ervaring, naar mijn mening. We kregen dan ook gedetailleerd commentaar van Maggie. Ik had wel de volgende ochtend om 9 uur les, dus om 3 uur ben ik toch echt bewusteloos in m'n bedje gevallen (uitslag bleek om 4 uur, grr). Natuurlijk is het in Amerika kiezen tussen twee kwaden, maar go Obama!


Over verkiezingen gesproken, ik mocht deze week stemmen in Engeland. Alleen heb ik voor het eerst van m'n leven geen gebruikt gemaakt van m'n stemrecht. Ik had het goed bestudeerd, alle kandidaten nagegaan... en besloten dat dit echt de domste verkiezingen ooit waren. Ze willen hier politici kiezen die dan de baas van de politie worden. Oftewel, een PVVer zou zomaar de baas kunnen worden van de politie in Bergen. Dat kan toch niet?! In elk geval, iedereen heeft natuurlijk persoonlijk politieke voorkeuren, maar in beroepen zoals politieagent, advocaat, rechter... kan je je dat natuurlijk nooit officieel laten beinvloeden.


Nou, ik heb toch spijt. Ik bekijk net de uitslag: de meest rijke en conservatieve gast heeft de verkiezing in Cambridge gewonnen. ^*&^!(!!)*%~$! volgende keer dus, stomme verkiezingen of niet, in elk geval tegen de absoluut verkeerde keuze gaan stemmen als je de kans hebt.

Gelukkig kan ik in elk geval trots zijn dat ik bewust heb bijgedragen aan een zeer lage opkomst (minder dan 15% in Cambridgeshire).


Verder met leukere zaken: schoen zetten. Laura en ik hadden voor de MCR een soort 'secret santa' georganiseerd, alleen dan met Sinterklaas thema aangezien november wel heel erg vroeg is om kerst te vieren. We hadden netjes iedereen instructies gegeven dat ze wortels en klontjes voor het paard moesten achterlaten en een liedje voor Sinterklaas moesten zingen. Iedereen had dan ook erg hun best gedaan: er lagen appels en mandarijntjes en zelfs een tekening!


Zwarte Piet had 's nachts stieken een heleboel schoenen verstopt en die arme buitenlanders konden de volgende ochtend maar niet bedenken waarom hun schoen was verdwenen! Twee dagen later lag er nog één in de lamp. Trouwens, zie vooral de foto links onder: studenten in de bibliotheek in de achtergrond, die zaterdagavond om 10 uur daar nog rustig doorstuderen. Oh Cambridge.


Over studieontwijkend gedrag gesproken, deze week is het me voor het eerst in een maand gelukt om een paar (3) mensen te overtuigen om met me te komen voetballen. Het weer was echt heerlijk. Heel koud, maar ook heel zonnig, van dat lekkere winter-voetbal-weer.


Verder heb ik dus die opgraving bezocht met Petar en zijn we gelijk even doorgelopen om Girton College te verkennen: het College dat het verst uit het centrum ligt en daardoor dus altijd een beetje wordt genegeerd door iedereen.


Ook niet te vergeten is m'n reisje naar Sutton Hoo met Adam en Eve (haha, ja). Dit is de belangrijkste opgraving in Engeland. (Belangrijker dan Stonehenge zou ik zeggen, omdat ze er ook echt dingen hebben gevonden.) Ja, ik had er ook nog nooit van gehoord voordat ik hier ging studeren, maar m'n docenten zijn er echt wild enthusiast over.


Ja, ok, het is een grafveld. Het viel wel een klein beetje tegen, want na al dat wilde enthusiasme had ik wel een groot grafveld verwacht. Goed. Toch cool om te zien. Je kan in het gras precies zien hoe de graven zijn leeggeroofd, opgegraven en ge-reconstrueerd. Als je een beetje archaeologisch oog hebt anyway.


Daarnaast heb ik een avond Chinees gegeten (in plaats van m'n opstel), een ochtend gebruncht (in plaats van m'n promotie voorstel) en een avond gewoon rondgewandeld (in plaats van m'n leeslijst). Ok, zondagavond was ik dus ook wel echt de lul en heb ik maar eens een avondje serieus pixel werk gedaan (...in plaats van m'n Akkadisch). Ooh, ja, en nu eventjes m'n blog updaten (en m'n x-te kopje thee zetten). Boeiend hé.


Private Project / Project Private, continued.

I am expanding my series of Cambridge bicycle signs to archaeological sites. Yes, this collection of 15 signs is entirely related to archaeological sites; there is no way to even begin photographing all 'private' signs in Cambridge, so I figured I should limit myself to something obscure, or so I thought.

So, it is time to comment on the British and their obsessive need for privacy. Someone once told me "The British are too polite to be honest, and the Dutch are too honest to be polite." I have spent the last 3.5 years looking for a good balance, but I am afraid I still find myself in a state of mild social confusion.

- The Dutch do not have a problem with saying 'no' directly to someone's face. This is not considered impolite, but simply honest.
-In England, you will offer someone a cup of tea, no matter what, even if you are late for a meeting. Or possibly dying.

- This Dutch honesty also translates into the willingness to answer questions: it is often better to keep asking questions about the subject in hand than to keep quiet and potentially misinterpret the situation.
- In England, you keep quiet and misinterpret the situation.

- Almost no subject is taboo in conversation, as long as it is discussed in general.
- In England, you enquire about the weather.

- We have a saying that goes 'Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.' --> 'Just be normal, then you are crazy enough.' In other words, the Dutch do not tend to pay too much attention to class or hierarchy.
- In England, someone will wonder whether you went to a state or a private school. Also, I recently found out that students on the committee of the Cambridge Union Society attend meetings in suits.

- Personal freedom is a central concept in Dutch Society.
- In England... see below.