Maris zegt dat ze elk jaar 17 wordt. Pap doet gewoon alsof 'ie niet jarig is. Zelf denk ik, dat ik elk jaar jonger wordt. Totdat ik ongeveer 18 was had ik het idee dat ik elk jaar een beetje wijzer en volwassener werd en sindsdien is het bergafwaards. Nu denken sommige mensen dat ik jonger ben dan Rox. Oh begrijp me niet verkeerd, ik klaag niet hoor.
Na de deadlines heb ik eindelijk tijd gehad om normaal drie keer per dag te eten, te slapen, en om m'n huiswerk bij te houden. Kom maar op met je campagnes, Sennacherib; ik vertaal ze wel even.
Sinds gisteren heb ik officieel al m'n 5 aanmeldingen (en 2 solicitaties) af, dus nu is het wachten. Het voor/nadeel van Cambridge is dat iedereen hier vrij briljant is, dus alle mensen om mij heen hebben al ergens een promotieplaats plaats, met een beurs, of een coolle baan in Londen. Supercool en tegelijkertijd ook superslecht voor m'n zelfvertrouwen. Ik kan ook briljante dingen schrijven. Soms. Maar archaeologie is een beetje ondergewaardeerd in de wereld. Ach ja, dit wist ik ook wel voordat ik er aan begon, dus ik ploeter vrolijk verder.
Pre-birthday dinner with some of the CAU : )
I am not actually in this Undergraduate Scandinavian Archaeology class, as you may recall. No one here thinks it is a good idea for an Assyriologist to work with Scandinavian Archaeology. However! On this day, which was my birthday, and on which there was a whole lab full of Gotlandic jewelery and Anglo-Saxon swords... no one from the Scandinavian Archaeology class showed up. I had a private workshop with only one other student. Thank you, Archaeology Museum, and Portable Antiquities Scheme, this was a very cool (albeit unintended) birthday present!
In addition, today we managed to work Norwegian metal into our Mesopotamian crafting debate. I promise, Scandinavian-Assyriology is one of those brilliant niche specialisations, which will one day make a great difference to the world of archaeology, and give me lots and lots of funding.
Ohja, 'terviseks', dat is m'n eerste en tot nu toe enige woordje Estlands. Het betekent, uiteraard, 'proost'. Maris en ik hadden bedacht dat het leuk was om samen een verjaardagsfeestje te geven, maar gecombineerd met een 'formal swap' en onze klasgenootjes/collega's, betekende dit al snel een verjaardagsfeest - de 'tje' was nergens meer te bekennen. Iedereen had een drankje en een spelletje uit hun land meegenomen. Bijvoorbeeld, Amerika: beer-pong & flip cup, Estland: vrouwen-dragen?.
Met dit boeiende verhaal moet het maar even tot Pasen. Nu nog even een maand bikkelen; de eerste week van Maart heb ik namelijk weer een paar van die lieve, gezellige, deadlines.
Only in Cambridge (and possibly Oxford)...
...do Asian people take photos at your College formal dinner.
...do you get photographed when you cycle to lectures.
...do your friends casually have a chat with Prince Charles.
...does your college have its own chocolates.
...would you have a College vote on whether to have a cleaning lady clean your room.
(...and the majority actually votes 'yes'.)
...would you receive an e-mail saying two gowns have been left in the library.
