Archaeology @ Home: North-West Cambridge Continued

Remember the potato field? Well, I did get involved. I have spent the past 2 weeks excavating it.
As it turns out, we are not actually allowed to eat the potatoes though. Disappointing.

This will be more of a personal than a historical account, and I took photos with my 2 megapixel phone, but hopefully I will be able to give a sense of the amazing, magical, well actually, muddy, place that is North-West Cambridge.

Basically, we were diggin' ditches to find ditches. Since North West Cambridge is a massive commercial excavation, it is essential to try and map all the settlement features, which in this case are centred around water management. Cambridge is very clay-y, and the surrounding fields make walking complicated, in the past as well as the present. We had to dig irrigation ditches around our ditches to keep them from filling up with water, and the Romans spent most their days doing the same.

I think originally there was hope there would be a big Roman road and some big Roman villas. If there is, it has not yet been found. That is fine with me - I loved gaining some insight in Roman water management, and looking for edges of different ditches. Especially since I am still working on that essay about Mesopotamian water management. Originally I was basing this around the fact that, even if they were simplified, or did not always stick to them, there were standard measurements for canals. Small canal, roughly 1m wide, 0.5m deep, that sort of thing. Having actually dug some small canals myself this month, I am now aware that there is no such thing as carefully planning and calculating something when you are just trying to take care of your field.

Most mornings before tea break (yes in Sweden it is fika (coffee break), in England it is tea break; I love archaeological culture) were spent bailing water from the slots in order to continue digging. Very time-consuming, very wet, and very cold. I am so happy I am a Middle Eastern Archaeologist. It got even more interesting when it started freezing, and therefore involved breaking the ice first - a little sacrilegious  for someone hoping for an Elfstedentocht at home. 

I would describe this experience as 'good fun', like you English people say. Culturally, this phrase is generally used to describe as something which you are happy you did, but was horrible to do. For instance, in the context of cutting thorny bushes with some nature preservation trust - your CV will like that you volunteered to do something, but on a personal level it is simply rather painful. I can safely admit that North West Cambridge was hard - I am not a great shoveller even in good weather - but I am also happy I can say I have worked in a snowstorm, that I can record gullies, and I am very happy having met all the awesome people working there. I really miss it now.

So on to the classic 'did you find anything cool?!'. Why yes, yes I did. I found a pile of Roman pottery, including some with bits of colour and patterns on it. Maybe not the most exciting thing ever (someone else found an intact wooden well), but I love Roman pottery. I also found four nails. And some bone. My students this summer got so excited every time they found a nail; suddenly, I remembered what that feels like. On one hand it is a little odd to go from site supervisor to newbie, but on the other hand it is the best thing. It is always more exciting to find (rather useless) things, and people are always more encouraging when you are new.

Highlights? Digging with my bare hands (when the clay was too sticky to shovel); lovely walks to work through the snowy fields of North West Cambridge; and Chip Fridays. Someone mentioned I never complained a lot. Maybe they just did not hear me, or maybe I mumbled my swearwords too softly. In any case, that is great. I had an awesome time, and I do not mean to complain. I want to go back and dig some more. Maybe even, you know, make some money from it next time. That way I can start wearing actual gloves on my hands again, instead of socks. Battling the unemployed archaeologist stereotype, yes I am!

  

Desembre a Catalunya

//Park Güell//

//La Ciutat//

//Sagrada Familia//

//Tarragona//

//Nadal 2012//

Eerste semester in Cambridge: hinc lucem et pocula sacra?

Wat heb ik het hele semester in hemelsnaam uitgevoerd? Zeer goede vraag, aangezien die kneuzen hier niet kwijt wilden wat de bedoeling was tot de eerste week van november. Ik heb Hammurabi grotendeels vertaald. Ik heb een aardappelveld verkend. En een begraafplaats. Productief? Nou zo voelt het niet. Vakantie? Ik denk paniek.

Cambridge voldoet aan alle stereotypen. Traditioneel, ouderwets. Iedereen studeert hard, gaat nauwelijks uit. Duur. Heel duur. Tegelijkertijd, toch ook heerlijk. Iedereen heeft passie voor z'n vak, iedereen is lief. 

Bureau in de laatste week...

Brunch.

Kerstdiner, voor de afwisseling.

Meer brunch.

For the Durham University Happiness Society we used to make a Happy List every year, to brighten up November a little (or in Cambridge: week 5). I will start with the ‘bad’, for some contrast. Or, lets’ not call it ‘bad’, lets’ call it ‘challenging’.

---

The Cambridge University Library of Doom.

The non-existent cycling roads. The shit roads in general. The lack of traffic lights for cyclists. The difficulty of crossing streets safely. The absence of bicycle CCTV, guarded shelters, sheds. The fact that they do not seem to use bicycle racks, anywhere. Anything related to cycling in Cambridge.

Everything costs unreasonable amounts of money, which, even if I had it, I would much rather spent on Palestinian refugees, happy chicken, or even simply fair-trade coffee. 

PhD applications.

And this:

---

Onwards to some of the fluffy, cuddly, happy things. 

---

Chilling in The Grove. The one place where you may some times find a graduate awake beyond midnight. 

Also: watching Cambridge undergrads panic in the library on Saturday nights at 1am. 

The discovery of heart-shaped dish-washing sponges.

Finding your house-mate left biscuits in the kitchen. Or, making you a pancake when you enter the kitchen. And house-mates who actually drink - and share - decent coffee. 

Cheating the laundry machine out of a free washing token. And a free drying token.

Huntingdon Road Football Fellowship. Still not as popular as Gilesgate Amateur Football Fellowship, but we have 'till June to sort it out.

Ancient Literature Society. Yes.

Free Turkish lessons.

... and yes, brunch.

---

The exciting life of a graduate student. Summarised into complaining about the internet connection, and looking forward to the next brunch.

S.O.G.

De laatste tijd heb ik vooral studieontwijkend gedrag vertoond. Nu ik dus ook echt veel werk te doen heb. Zo gaat dat nou eenmaal. Zie hierboven wat experimentele literatuur: de Saga zegt over Sigurd 'he was girt with this sword Gram, which same was seven spans long'. Dus even uitproberen.

Guy Fawkes Day hier was en veel groter evenement dan in Durham (duizenden toeschouwers), maar minder indrukwekkend naar mijn mening. In Durham stond je daar dan met z'n allen op een veldje geperst met toepasselijke muziek en lichtshow; voelbare gezelligheid. Hoewel, dit was wel de eerste keer dat ik ook echt een Bonfire heb gezien op Bonfire Night. We hebben de avond afgesloten in de MCR met V for Vendetta, een film over Guy Fawkes. Het was fijn om voor het eerst in een paar weken met z'n allen in de MCR te chillen. Want normaal gezien heeft iedereen het te druk met huiswerk. Oh Cambridge.

Omdat ik de hele week al genoeg slaap (ahem) ben ik ook nog even met de Amerikanen de verkiezingsuitslag gaan kijken. Dit is één van de dingen van m'n 'Cambridge verlanglijstje'. Ik dacht, als die verkiezingen iemand in Europa wat interesseert, dan zijn het de Amerikanen in Cambridge wel. Dat is toch een onmisbare culturele ervaring, naar mijn mening. We kregen dan ook gedetailleerd commentaar van Maggie. Ik had wel de volgende ochtend om 9 uur les, dus om 3 uur ben ik toch echt bewusteloos in m'n bedje gevallen (uitslag bleek om 4 uur, grr). Natuurlijk is het in Amerika kiezen tussen twee kwaden, maar go Obama!

Over verkiezingen gesproken, ik mocht deze week stemmen in Engeland. Alleen heb ik voor het eerst van m'n leven geen gebruikt gemaakt van m'n stemrecht. Ik had het goed bestudeerd, alle kandidaten nagegaan... en besloten dat dit echt de domste verkiezingen ooit waren. Ze willen hier politici kiezen die dan de baas van de politie worden. Oftewel, een PVVer zou zomaar de baas kunnen worden van de politie in Bergen. Dat kan toch niet?! In elk geval, iedereen heeft natuurlijk persoonlijk politieke voorkeuren, maar in beroepen zoals politieagent, advocaat, rechter... kan je je dat natuurlijk nooit officieel laten beinvloeden.

Nou, ik heb toch spijt. Ik bekijk net de uitslag: de meest rijke en conservatieve gast heeft de verkiezing in Cambridge gewonnen. ^*&^!(!!)*%~$! volgende keer dus, stomme verkiezingen of niet, in elk geval tegen de absoluut verkeerde keuze gaan stemmen als je de kans hebt.

Gelukkig kan ik in elk geval trots zijn dat ik bewust heb bijgedragen aan een zeer lage opkomst (minder dan 15% in Cambridgeshire).

Verder met leukere zaken: schoen zetten. Laura en ik hadden voor de MCR een soort 'secret santa' georganiseerd, alleen dan met Sinterklaas thema aangezien november wel heel erg vroeg is om kerst te vieren. We hadden netjes iedereen instructies gegeven dat ze wortels en klontjes voor het paard moesten achterlaten en een liedje voor Sinterklaas moesten zingen. Iedereen had dan ook erg hun best gedaan: er lagen appels en mandarijntjes en zelfs een tekening!

Zwarte Piet had 's nachts stieken een heleboel schoenen verstopt en die arme buitenlanders konden de volgende ochtend maar niet bedenken waarom hun schoen was verdwenen! Twee dagen later lag er nog één in de lamp. Trouwens, zie vooral de foto links onder: studenten in de bibliotheek in de achtergrond, die zaterdagavond om 10 uur daar nog rustig doorstuderen. Oh Cambridge.

Over studieontwijkend gedrag gesproken, deze week is het me voor het eerst in een maand gelukt om een paar (3) mensen te overtuigen om met me te komen voetballen. Het weer was echt heerlijk. Heel koud, maar ook heel zonnig, van dat lekkere winter-voetbal-weer.

Verder heb ik dus die opgraving bezocht met Petar en zijn we gelijk even doorgelopen om Girton College te verkennen: het College dat het verst uit het centrum ligt en daardoor dus altijd een beetje wordt genegeerd door iedereen.

Ook niet te vergeten is m'n reisje naar Sutton Hoo met Adam en Eve (haha, ja). Dit is de belangrijkste opgraving in Engeland. (Belangrijker dan Stonehenge zou ik zeggen, omdat ze er ook echt dingen hebben gevonden.) Ja, ik had er ook nog nooit van gehoord voordat ik hier ging studeren, maar m'n docenten zijn er echt wild enthusiast over.

Ja, ok, het is een grafveld. Het viel wel een klein beetje tegen, want na al dat wilde enthusiasme had ik wel een groot grafveld verwacht. Goed. Toch cool om te zien. Je kan in het gras precies zien hoe de graven zijn leeggeroofd, opgegraven en ge-reconstrueerd. Als je een beetje archaeologisch oog hebt anyway.

Daarnaast heb ik een avond Chinees gegeten (in plaats van m'n opstel), een ochtend gebruncht (in plaats van m'n promotie voorstel) en een avond gewoon rondgewandeld (in plaats van m'n leeslijst). Ok, zondagavond was ik dus ook wel echt de lul en heb ik maar eens een avondje serieus pixel werk gedaan (...in plaats van m'n Akkadisch). Ooh, ja, en nu eventjes m'n blog updaten (en m'n x-te kopje thee zetten). Boeiend hé.

Private Project / Project Private, continued.

I am expanding my series of Cambridge bicycle signs to archaeological sites. Yes, this collection of 15 signs is entirely related to archaeological sites; there is no way to even begin photographing all 'private' signs in Cambridge, so I figured I should limit myself to something obscure, or so I thought.

So, it is time to comment on the British and their obsessive need for privacy. Someone once told me "The British are too polite to be honest, and the Dutch are too honest to be polite." I have spent the last 3.5 years looking for a good balance, but I am afraid I still find myself in a state of mild social confusion.

- The Dutch do not have a problem with saying 'no' directly to someone's face. This is not considered impolite, but simply honest.

-In England, you will offer someone a cup of tea, no matter what, even if you are late for a meeting. Or possibly dying.

- This Dutch honesty also translates into the willingness to answer questions: it is often better to keep asking questions about the subject in hand than to keep quiet and potentially misinterpret the situation.

- In England, you keep quiet and misinterpret the situation.

- Almost no subject is taboo in conversation, as long as it is discussed in general.

- In England, you enquire about the weather.

- We have a saying that goes 'Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.' --> 'Just be normal, then you are crazy enough.' In other words, the Dutch do not tend to pay too much attention to class or hierarchy.

- In England, someone will wonder whether you went to a state or a private school. Also, I recently found out that students on the committee of the Cambridge Union Society attend meetings in suits.

- Personal freedom is a central concept in Dutch Society.

- In England... see below.